Πώς πάει τελικά; Απ τον ρομαντισμό στον κυνισμό είναι ένα χαστούκι δρόμος ή το αντίθετο;
Και τι συμβαίνει; Βρίσκεις αυτό που έψαχνες πάντα ή ονομάζεις προορισμό αυτό που συναντάς όταν έχεις πια κουραστεί;
Και η αγάπη; Τι είναι η αγάπη; Καραμελίτσα να δροσίζει την αναπνοή;
Και ο έρωτας; Τι είναι ο έρωτας; Η κινητήρια δύναμη για να συνεχίζουμε παρά τα μνημόνια, τις περικοπές, τα χρόνια που περνάνε;
Και τα χρόνια που περνάνε; Τι είναι τα χρόνια που περνάνε; Μαθήματα που παραδόθηκαν ενώ στο απουσιολόγιο κάποιος έβαζε σταυρό πλάι στ’ όνομά μας;
Κι η απουσία; Τι είναι η απουσία; Ένας καλός λόγος να γουστάρουμε να τρώμε τα κομμάτια μας ακούγοντας λυπητερά τραγούδια;
Παραμύθι, πολύ παραμύθι και ρόλοι θύτη και θύματος εναλλασσόμενοι.
Υπάρχει κι ένα καλό. Εκτός από κορόιδο, πιάστηκα και από το γυμναστήριο.
Να σου πω. Πλάκα δεν έχει και η ήττα ρε φίλε;

8 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Φεβρουαρίου 28, 2012 στις 1:10 πμ
Samir
Η πλάκα αλλοιώνει την ήττα ρε φίλε.
Φεβρουαρίου 28, 2012 στις 1:11 πμ
argyrenia
Δεν είναι ρε σαμίρ πλεονασμός η ήττα να γράφεται με ήτα;
Φεβρουαρίου 28, 2012 στις 1:20 πμ
Samir
Είναι εφέ για έμφαση
Φεβρουαρίου 28, 2012 στις 1:27 πμ
argyrenia
τότε να λένε, έφαγα χυλοπΗΤτα
Φεβρουαρίου 28, 2012 στις 5:09 μμ
agrampelli
μπήκα και χάθηκα…μ αρέσει εδώ…
Φεβρουαρίου 28, 2012 στις 9:49 μμ
argyrenia
Πάω να χαθώ κι εγώ στο δικό σου..
Φεβρουαρίου 29, 2012 στις 12:27 μμ
agrampelli
λέω πως θα πλήξεις..έτσι το κόβω:)
Μαρτίου 3, 2012 στις 4:43 μμ
argyrenia
κι όμως. Γράφεις υπέροχα. Έχεις μία πολύ δυνατή γραφή που με εκφράζει. Καλώς σε βρήκα.