Με φοβίζει η ηρεμία μου. Με τρομοκρατούν οι ίδιες μου οι περσόνες. “Αν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από το να είσαι ο εαυτός σου, αυτό είναι το να υποδύεσαι πειστικά τον ρόλο σου”. Με ανησυχεί η απουσία ξεσπάσματος. Με ξενίζει η ανυπαρξία δακρύων.
-Πώς σε είπαμε; Ζαχαρία; Χα! Δεν έχω ξαναβγει ποτέ με Ζαχαρία. Κάνε με να γελάσω Ζαχαρία. Έτσι θα με κερδίσεις κι εσύ. Με το γέλιο.

Δεν είμαι σίγουρη αν επινόησα την ευτυχία ή αν τη βίωσα στ’ αλήθεια. Δεν ξέρω αν αυτή τη στιγμή ζω το φινάλε ενός έρωτα ή τη γέννηση μίας μεγάλης αγάπης.

-Ζαχαρία, τσάκω ένα κλισέ! “Αληθινή αγάπη δεν είναι εκείνη που αντέχει το μακροχρόνιο χωρισμό, αλλά εκείνη που αντέχει τη μακροχρόνια οικειότητα”

Τι μένει όταν πέσουν οι μάσκες και σταματήσουν τα ‘θα’; Έχω τάση φυγής, λες, επειδή δεν αντέχω την ξαφνική αλλαγή στο καταστατικό μας. Δεν έχω υπομονή επειδή σιγοτραγουδώ το ‘ζωή που δε μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη’. Και μετά κατηγορούμαι ότι δεν ξέρω τι θέλω. Δεν ξέρω τι θέλω. Αλλά δεν θέλω και αυτό που ξέρω.

-Και γιατί είσαι μόνος σου Ζαχαρία; Τόσο όμορφος, τόσο έξυπνος, τόσο πνευματώδης; Πες μου το κουσούρι σου μη χάνω και μαζί σου χρόνο.
Εγώ, που εκτίθεμαι τόσο, εγώ που αυτοσαρκάζομαι σε ελεεινό βαθμό και γελάω με τα ίδια μου τα χάλια πριν προλάβει άλλος κανείς, εγώ που κάθε μέρα γνωρίζω νέους ανθρώπους και βιάζομαι να τους βαφτίσω φίλους, εγώ φοβάμαι να αγαπήσω και να εμπιστευτώ.
-Μη μου ζητάς να σου μιλήσω Ζαχαρία. Μη μου λες κι εσύ για τα μελαγχολικά μου μάτια. Γέλα. Α, άκου κι αυτό. Χαχα. Ναι βάλε κι άλλο σφηνάκι.

Δηλαδή, πόσο πιο πολύ να εκτεθώ; Θες να το δεις γραμμένο; Θες να σου κάνω συμβόλαιο; Θες να με δεις να κλαίω; Θες να σου ορκιστώ; Μπορείς να με πείσεις; Αν δε μπορείς εσύ, πώς θες εγώ να σε πείσω; Εγώ που ξέρω να κάνω μόνο πίσω..

 

υ.γ1 πουτάνα σεροτονίνη. τα καλύτερα μυαλά ξεπάστρεψες.

υ.γ2 δεν ξέρω τι στο διάολο είναι η αγάπη, αλλά αυτό που μου καίει τα στήθια, δεν είναι βιξ, αυτό που μου ξεπρογραμματίζει τον εγκέφαλο δεν είναι ιός κι αυτό που γράφω τόση ώρα σίγουρα δε βγάζει νόημα

υ.γ3 μπορεί να μην έγινα ηθοποιός, αλλά παίζω σ’ ένα θέατρο παραλόγου. Αλλού κοιμάται το κορμί κι αλλού ξυπνάει η ψυχή μου.

υ.γ4 άλλος άνδρας να κοιτάξει την ψυχή μου δε θα υπάρξει. Χίλιες φορές τη μάσκα μου.